فیلمروز

Login
Close
ورود به حساب کاربری ایجاد حساب کاربری

Log in with Facebook

جشنواره فیلم کن 2012 

http://www.filmrooz.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/paziraee-gallerygk-is-144.jpglink
http://www.filmrooz.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/taranehgk-is-144.jpglink
http://www.filmrooz.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/boghz_9gk-is-144.jpglink
0 1 2

یادداشتی بر فیلم «خوابم می‌آد» / در ستایش مرگ

khabam-miad

فیلمروز، علیرضا سید - بدون شک اولین ساخته سینمایی رضا عطاران یکی از مهمترین و شاخص‌ترین پدیده‌های جشنواره سی‌ام محسوب می‌گردد. عطاران در اولین گام سینمایی‌اش به شکل غافلگیرکننده‌ای دست به ساخت کمدی سیاهی در مدح و ستایش مرگ زده است.

«خوابم می‌آد» آخرین تلاشهای یک مرد شکست‌خورده و تنها، برای بدست آوردن خوشبختی را روایت می‌کند. رضا عطاران در «خوابم می‌آد» با نگاهی متعهدانه، لحنی صریح و با شیوه گروتسک‌گونه‌ای که از آخرین سریال تلویزیونی‌اش «بزنگاه» آغاز نمود و در اینجا آن را به تکامل می‌رساند، به نقد اجتماع اثرش می‌پردازد. فیلم علاوه بر مفهوم و مضمون خاصش، از غنای تصویری قابل توجهی برخوردار است. فیلمبرداری بی‌نظیر هومن بهمنش در کنار فضاسازی دقیق عطاران، «خوابم می‌آد» را به تجربه‌ای متفاوت و تماشایی تبدیل کرده است.

از دیگر نکات قابل توجه فیلم ارجاعات سینمایی آن به قسمت‌های شاخص فیلم‌هایی چون مالنا و  Snatch است که به شکل استادانه‌ای هم به فضای کمیک کار می‌کند و هم در کنار هجو چنین صحنه‌هایی، تنوع بصری اثر را بالا می‌برد. بازی درخشان و فراموش‌نشدنی اکبر عبدی در نقش مادر پیر رضا عطاران از نکات قابل تأملی است که خاطره تماشای فیلم را هرچه بیشتر در ذهن مخاطب ماندگار می‌سازد.

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید

آبي قرمز برنزي

كليه حقوق و امتيازات اين سايت متعلق به Filmrooz.com مي باشد.